Z pojęciem zarządzania trwale związana jest osoba, określana jako menedżer

Z pojęciem zarządzania trwale związana jest osoba, określana jako menedżer.

Menedżer to osoba, która odpowiada przede wszystkim za realizację procesu zarządzania.1 Rola i znaczenie menedżera w przedsiębiorstwie jest bardzo ważna. Menedżer jest dynamicznym i ożywczym elementem w każdym przedsiębiorstwie. Przywództwo menedżera polega na określaniu misji, celów i strategii działania przedsiębiorstwa oraz inspirowaniu i koordynowaniu działań współpracowników zapewniających ich osiąganie. Winien być innowatorem produktów, technologii, dystrybucji i promocji jak też twórcą wzajemnych stosunków i współpracy w przedsiębiorstwie. Powinien również posiadać wysokie umiejętności dobierania bądź wskazywania właściwych środków i zasobów do realizacji określonych celów. Menedżer powinien posiadać wiedzę o prawach i prawidłowościach gospodarki rynkowej, o cechach rynku nabywcy, o praktycznych zastosowaniach koncepcji marketingu.

Głównym zadaniem menedżera jest utrzymywanie dynamicznej równowagi między wielkością produkcji i sprzedaży, zyskiem oraz inwestycjami rozwojowymi jako warunkiem i podstawą powodzenia przedsiębiorstwa.

Bycie menedżerem oznacza kierowanie firmą. Niektóre zadania menedżerów wymagają większej przedsiębiorczości niż inne, ale wszystkie one wiążą się z zaangażowaniem. Wszyscy menedżerowie dysponują środkami, którymi muszą kierować. Mają też kontakty wewnątrz firmy lub poza nią. Dzięki nim można coś tworzyć i rozwijać, przyczyniając się do rozkwitu firmy.

Można powiedzieć, że istnieją trzy rodzaje menedżerów:

● tacy, którzy sprawiają, że sprawy są załatwiane,

● tacy, którzy obserwują, jak sprawy są załatwiane,

● oraz tacy, którzy nie wiedzą, co się dzieje.

Każde przedsiębiorstwo potrzebuje informacji, aby jego menedżerowie mogli podejmować skuteczne decyzje. Głównym celem zbierania informacji jest wspomaganie procesu podejmowania decyzji, a tym samym rozwiązywanie problemów, z jakimi stykają się menedżerowie w ramach zarządzania przedsiębiorstwem. Już na samym początku procesu podejmowania decyzji każdy menedżer powinien być świadomy faktu, że napotka szereg trudności wynikających z istnienia niezależnych od niego czynników, których znaczenie musi doceniać. Głównym sposobem uzyskiwania informacji jest prowadzenie badań marketingowych oraz budowanie na ich podstawie marketingowych systemów informacyjnych.

Rola menedżera w marketingu jest znacząca. Aby osiągnąć zamierzony cel musi on podjąć szereg decyzji dotyczących takich aspektów marketingu jak produkt, cena, dystrybucja, promocja. Marketing jest swoistym systemem naczyń połączonych i konsekwencje któregokolwiek z tych aspektów są odczuwalne na innych polach marketingu. Dlatego też decyzje podejmowane przez menedżera muszą być dobrze przemyślane.


1 Ricky W. Griffin „Podstawy zarządzania organizacjami”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996r., s. 38.

Menedżer

Menedżer powinien określić treść, formę i strukturę przekazu, a następnie wybrać kanały, za pomocą których przekaz ten będzie przesłany do docelowej publiczności. Może wybierać między osobowymi i nieosobowymi kanałami przekazu. Kanały osobowe obejmują wszelkie narzędzia pozwalające zindywidualizować kontakt i nawiązać bezpośrednią komunikację. Z kolei kanały nieosobowe obejmują wszystkie media, które przekazują informacje nie kontaktując się bezpośrednio z publicznością.

Istnieje pięć podstawowych narzędzi komunikacji, które bywają określane mianem communication-mix lub promotion-mix. Wszystkie oddziałują na obecnych i potencjalnych klientów w sposób systematyczny i zaplanowany, dostarczając im informacji, argumentów skłaniających do dokonania zakupu, obietnic i zachęt. Celem tego oddziaływania jest skłonienie konsumentów do kupowania oferowanych produktów oraz wyrobienie przychylnej opinii o przedsiębiorstwach, które je wytwarzają.

Człowiek kompetentny to osoba: zdolna, uprawniona do działania, mająca kwalifikacje do wypowiadania sądów i ocen, odpowiedzialna. Generalnie – człowiek kompetentny to osoba biegła w umiejętnościach, czyli w wykonywaniu swej pracy, potrafiąca przełożyć posiadane umiejętności i wiedzę na skuteczne działanie.

W wieku informatyki najcenniejsza staje się „wiedza zgromadzona w głowach pracowników”, a kapitał finansowy traci na znaczeniu na rzecz kapitału ludzkiego, na rynku zaś dominują przedsiębiorstwa o wysokim stopniu zintelektualizowania. Pracownicy są więc dla przedsiębiorstwa najważniejsi, a efektywne kierowanie nimi podstawą sukcesu. Stąd też nowocześnie zarządzane przedsiębiorstwa starają się inwestować w zasoby ludzkie, dobierać właściwych pracowników, pobudzać ich do dobrej pracy i stałego podnoszenia kwalifikacji oraz sprzyjać tworzeniu się zespołów, przywiązanych do przedsiębiorstwa, poczuwających się do odpowiedzialności za jego stan i rozwój.

Rosnąca ranga zasobów ludzkich powoduje, że w każdej organizacji na plan pierwszy wysuwa się racjonalne nimi gospodarowanie, wykorzystywanie potencjału ich wiedzy i kwalifikacji, lojalności i motywacji oraz łamanie barier, które utrudniają to wykorzystanie dla celów efektywnościowych danej organizacji.

Badania wykazują, że sytuacja pracy zawsze silniej wpływa na osobowość pracownika niż osobowość na pracę. Dlatego też dobre zachowanie człowieka w pracy wymaga, aby miał on w niej możliwość przejawiania własnej inicjatywy, intelektu i niezależnej oceny – możliwość kierowania własną pracą.36

Rola, jaką odgrywają ludzie we współczesnych organizacjach jest decydująca. Powszechnie przyznaje się, że „czynnik ludzki” jest materią, która umożliwia funkcjonowanie organizacji jako sprawnej całości. Menedżer zajmujący się zarządzaniem ludźmi musi na swoim podstawowym szczeblu działania podejmować trafne i akceptowane decyzje – czyli decyzje efektywne, a jednocześnie poprzez swoją wyspecjalizowaną działalność przyczyniać się do tego, aby decyzje trafne w innych obszarach działania firmy były w pełni akceptowane przez ich wykonawców.37 Należy pamiętać, że pracownicy to najcenniejszy zasób przedsiębiorstwa i powinny być tu kultywowane takie zasady jak:

● poszanowanie godności pracowników,

● swobodna wymiana informacji,

● odpowiedzialność,

● rozwijanie inicjatywy pracowniczej w granicach usprawiedliwionego ryzyka,

● stymulowanie indywidualnych zdolności,

● zapewnienie wynagrodzenia i rozwoju na podstawie obiektywnych kryteriów.38


36 Józef Penc „Kreatywne kierowanie – organizacja i kierownik jutra, rozwiązywanie problemów kadrowych, zachowania w organizacji, trudne sytuacje w kierowaniu”, Agencja Wydawnicza PLACET, Warszawa 2000r., s. 25.

37 Marek Adamiec, Barbara Kożusznik „Zarządzanie zasobami ludzkimi – aktor – kreator – inspirator”, Wydawnictwo AKADE, Katowice 2000r., s. 16, 17.

38 Lidia Zbiegień-Maciąg „Marketing personalny czyli jak zarządzać pracownikami w firmie”, Wydawnictwo Business Press, Warszawa 1996r., s. 12.