Przygotowanie zawodowe młodocianych

Oprócz wszystkich wyżej wymienionych aktywnych programów rynku pracy, za aktywny program rynku pracy należy także uznać „Przygotowanie zawodowe młodocianych”. Program ten jest jednak odrębnie analizowany przez autorów zajmujących się publikacjami o bezrobociu w stosunku do pozostałych aktywnych programów rynku pracy. Należy zaznaczyć, że aktywna polityka rynku pracy to polityka prozatrudnieniowa, a do takiej można zaliczyć „Przygotowanie zawodowe młodocianych”.

Przygotowanie zawodowe młodocianych – podstawą zorganizowania praktyki zawodowej jest umowa zawarta między szkołą a zakładem pracy, który powołuje opiekuna (kierownika) praktyki zawodowej. Młodociani pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę w okresie nauki zawodu otrzymują wynagrodzenie ustalone w stosunku procentowym do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale.

Stosunek procentowy tego wynagrodzenia wynosi:

  • w I roku nauki – nie mniej niż 4%;
  • w II roku nauki – nie mniej niż 5%;
  • w III roku nauki – nie mniej niż 6%.

Refundacji ze środków Funduszu Pracy podlegają najniższe stawki wynagrodzeń (4%, 5%, 6%) i należne od nich składki na ubezpieczenie społeczne. Zakład pracy, ubiegając się o refundację wynagrodzeń z Funduszu Pracy, winien złożyć wniosek do urzędu pracy wraz z kserokopią listy płac wypłacanych świadczeń[1].

Do aktywnych programów pracy, finansowanych ze środków Funduszu Pracy, zalicza się także „Specjalne programy przeciwdziałania bezrobociu”.


[1] Wejście i powrót na rynek pracy, Informator dla bezrobotnych, wyd. Krajowy Urząd Pracy, Warszawa 1999 r.

Dodaj komentarz