Menedżer

Menedżer powinien określić treść, formę i strukturę przekazu, a następnie wybrać kanały, za pomocą których przekaz ten będzie przesłany do docelowej publiczności. Może wybierać między osobowymi i nieosobowymi kanałami przekazu. Kanały osobowe obejmują wszelkie narzędzia pozwalające zindywidualizować kontakt i nawiązać bezpośrednią komunikację. Z kolei kanały nieosobowe obejmują wszystkie media, które przekazują informacje nie kontaktując się bezpośrednio z publicznością.

Istnieje pięć podstawowych narzędzi komunikacji, które bywają określane mianem communication-mix lub promotion-mix. Wszystkie oddziałują na obecnych i potencjalnych klientów w sposób systematyczny i zaplanowany, dostarczając im informacji, argumentów skłaniających do dokonania zakupu, obietnic i zachęt. Celem tego oddziaływania jest skłonienie konsumentów do kupowania oferowanych produktów oraz wyrobienie przychylnej opinii o przedsiębiorstwach, które je wytwarzają.

Człowiek kompetentny to osoba: zdolna, uprawniona do działania, mająca kwalifikacje do wypowiadania sądów i ocen, odpowiedzialna. Generalnie – człowiek kompetentny to osoba biegła w umiejętnościach, czyli w wykonywaniu swej pracy, potrafiąca przełożyć posiadane umiejętności i wiedzę na skuteczne działanie.

W wieku informatyki najcenniejsza staje się „wiedza zgromadzona w głowach pracowników”, a kapitał finansowy traci na znaczeniu na rzecz kapitału ludzkiego, na rynku zaś dominują przedsiębiorstwa o wysokim stopniu zintelektualizowania. Pracownicy są więc dla przedsiębiorstwa najważniejsi, a efektywne kierowanie nimi podstawą sukcesu. Stąd też nowocześnie zarządzane przedsiębiorstwa starają się inwestować w zasoby ludzkie, dobierać właściwych pracowników, pobudzać ich do dobrej pracy i stałego podnoszenia kwalifikacji oraz sprzyjać tworzeniu się zespołów, przywiązanych do przedsiębiorstwa, poczuwających się do odpowiedzialności za jego stan i rozwój.

Rosnąca ranga zasobów ludzkich powoduje, że w każdej organizacji na plan pierwszy wysuwa się racjonalne nimi gospodarowanie, wykorzystywanie potencjału ich wiedzy i kwalifikacji, lojalności i motywacji oraz łamanie barier, które utrudniają to wykorzystanie dla celów efektywnościowych danej organizacji.

Badania wykazują, że sytuacja pracy zawsze silniej wpływa na osobowość pracownika niż osobowość na pracę. Dlatego też dobre zachowanie człowieka w pracy wymaga, aby miał on w niej możliwość przejawiania własnej inicjatywy, intelektu i niezależnej oceny – możliwość kierowania własną pracą.36

Rola, jaką odgrywają ludzie we współczesnych organizacjach jest decydująca. Powszechnie przyznaje się, że „czynnik ludzki” jest materią, która umożliwia funkcjonowanie organizacji jako sprawnej całości. Menedżer zajmujący się zarządzaniem ludźmi musi na swoim podstawowym szczeblu działania podejmować trafne i akceptowane decyzje – czyli decyzje efektywne, a jednocześnie poprzez swoją wyspecjalizowaną działalność przyczyniać się do tego, aby decyzje trafne w innych obszarach działania firmy były w pełni akceptowane przez ich wykonawców.37 Należy pamiętać, że pracownicy to najcenniejszy zasób przedsiębiorstwa i powinny być tu kultywowane takie zasady jak:

● poszanowanie godności pracowników,

● swobodna wymiana informacji,

● odpowiedzialność,

● rozwijanie inicjatywy pracowniczej w granicach usprawiedliwionego ryzyka,

● stymulowanie indywidualnych zdolności,

● zapewnienie wynagrodzenia i rozwoju na podstawie obiektywnych kryteriów.38


36 Józef Penc „Kreatywne kierowanie – organizacja i kierownik jutra, rozwiązywanie problemów kadrowych, zachowania w organizacji, trudne sytuacje w kierowaniu”, Agencja Wydawnicza PLACET, Warszawa 2000r., s. 25.

37 Marek Adamiec, Barbara Kożusznik „Zarządzanie zasobami ludzkimi – aktor – kreator – inspirator”, Wydawnictwo AKADE, Katowice 2000r., s. 16, 17.

38 Lidia Zbiegień-Maciąg „Marketing personalny czyli jak zarządzać pracownikami w firmie”, Wydawnictwo Business Press, Warszawa 1996r., s. 12.

Skuteczny menedżer

Bycie skutecznym menedżerem związane jest z dystansem wobec podwładnych i z samotnością. Z doświadczeń wielu osób pracujących na tym stanowisku wynika, że najbardziej szanowani są ci menedżerowie, którzy posiadają umiejętność bycia sprawiedliwym wobec swoich pracowników oraz potrafią inspirować i nauczać. Aby być dobrym menedżerem należy umieć nie tylko dobrze gospodarować zasobami firmy, ale także własnymi, osobistymi zasobami, aby można było umieć maksymalnie wykorzystać własne zdolności, wiedzę i doświadczenie, gdyż tylko w ten sposób można harmonijnie realizować własne cele i cele organizacji oraz żyć w harmonii z innymi ludźmi.

W czasach, gdy nasze organizacje stoją przed koniecznością sprostania tak ogromnej konkurencji, spełnienia tak wielu złożonych wymagań i ciągłego przystosowywania się do zmian, nie wystarcza już model zarządzania jedynie przez określanie celów, wydawanie poleceń i kontrolowanie; w tych czasach musi się przyjąć model zarządzania przede wszystkim przez stwarzanie pracownikom nowych, fascynujących wizji, przez inspirowanie specjalistów, dzielenie się informacją i rozpowszechnienie idei przywództwa.

Jak pisze Warren Bennis, do kluczowych umiejętności społecznych przywódców należą:

● umiejętność zaakceptowania ludzi takimi, jacy są, nie osądzania ich, lecz rozumienia;

● umiejętność bazowania na tym, co dzieje się w danej chwili, bez ciągłego odwoływania się do przeszłości i rozpatrywania błędów;

● umiejętność traktowania najbliższych pracowników z taką samą atencją i uwagą, jaką obdarzamy klientów i obcych, oraz umiejętność ciągłego uczenia się od nich;

● umiejętność ufania innym;

● umiejętność obywania się bez stałej aprobaty, poklasku i potakiwania ze strony podwładnych i otoczenia.1

Dobrzy kierownicy to osoby, które, panując nad swoimi emocjami są w stanie uporać się ze zmianami w firmie. Dobry menedżer to ten, który: dostarcza swoim podwładnym poczucia siły, a nie poczucia niemocy wynikającego z przekonania, że są oni pionkami w jego ręku; sprawia, że podwładni czują się odpowiedzialni za własne zachowania; wykorzystuje władzę, aby wzbudzić zaufanie podwładnych do siebie. Trzeba przyznać, że strach (groźba kary) jest środkiem silnie motywującym pracowników, jednakże na dłuższą metę wzbudza nieufność i prowadzi do spadku motywacji do pracy. Efektywni menedżerowie potrafią tworzyć skuteczne sekwencje działań opierając się na wewnętrznych cechach, definiowanych jako stałe, ukryte dyspozycje wpływające na zachowanie oraz umiejętnie posługiwać się właściwymi cechami w odpowiednim momencie.

Psychologiczne właściwości, które sprzyjają sukcesowi w roli menedżera to: asertywność, motywacja, twórczość, krytycyzm, ekstrawersja oraz brak zniekształceń patologicznych.


1 Marek Adamiec, Barbara Kożusznik „Zarządzanie zasobami ludzkimi – aktor – kreator – inspirator”, Wydawnictwo AKADE, Katowice 2000r., s. 195, 196.